به گزارش خبرنگار مهر، تاکاشی تراماتو 77 ساله یکی از بازماندگان بمباران اتمی شهر هیروشیما توسط آمریکا در جنگ جهانی دوم در گفتگو با خبرنگار اعزامی مهر به ژاپن به بیان روایتی از آن فاجعه انسانی می پردازد که در ادامه مشروح این گفتگو آمده است:
وی در آغاز مصاحبه با اشاره به اینکه تاکنون 4 مرتبه به جمهوری اسلامی ایران سفر کرده است می گوید که احساس نزدیکی با مردم ایران دارد و با اشاره به بازدیدهایش از مناطق آسیب دیده از بمباران شیمیایی توسط رژیم بعثی عراق به شباهت ایران و ژاپن در مواجهه با سلاح های کشتار جمعی اشاره می کند.

از روز انفجار اتمی بگویید. چند سالتان بود و در لحظه انفجار کجا بودید؟
کلاس پنجم ابتدایی بودم روز ششم آگوست داخل خانه به یکباره مشاهده کردم نورگیر خانه درخشید همه چیز تاریک و سپس دوباره همه جا روشن شد. از خانه خارج شدم و بدنبال مادرم می گشتم ، سر و صورتم زخمی شده بود زیر آوار گردن و چشمهای زنی را دیدم که اطراف آتش شعله ور بود صحنه ای که هم اکنون مقابل چشمم است و هیچ گاه آن را فراموش نمی کنم. دوستانم همه مرده بودند و من هم در بیمارستان بستری بودم. خواهرم با جعبه ای به دیدارم آمدم سراغ مادرم را گرفتم که جعبه را به من داد و گفت مادرت است که خاکستر وی را که درون جعبه بود به من داد.
برخی معتقدند به خاطر تاثر بار بودن برخی فجایع باید کاری کرد که به فراموشی سپرده شوند نظر شما چیست؟
با وجود اینکه بیش از 60 سال از بمباران اتمی هیروشیما گذشته نباید فراموش کرد که این فاجعه با وجود تلخی نباید به فراموشی سپرده شود.
چقدر با محل انفجار فاصله داشتید؟
در آن روز در شعاع دو کیلومتری هم چیز سوخت جایی که من بودم حدود یک کیلومتر با محل افتادن بمب فاصله داشت.
شکست خوردن ژاپن در جنگ محرز بود اما آمریکا باز هم ژاپن را بمباران می کرد از آن ایام این را به خاطر دارم که کمبود غذا محسوس بود و به شدم گرسنه بودم اما روز دوشنبه ششم آگوست را خوب به خاطردارم ساعت 12 شب آژیر خطر زده شد و خوابیدم 7 صبح باز هم آژیرخطر زده شد که مجددا وضعیت عادی اعلام شد.
لحظه وقوع انفجار را به خاطر دارید؟
در حال نوشتن نامه ای بودم و خواستم عنوان نامه را بنویسم که از نورگیر پشت سرم نور شدیدی وارد اتاق شد برگشتم دیدم همه جا تاریک و سپس خانه ویران شد. ابری تا ارتفاع 12 هزار متری همه جا را فرا گرفت و همه چیز را می سوخت بعد باران آمد باران سیاه که آغشته به رادیواکتیو بود. یکی از همسایه ها من را دیدم به خاطر جراحت صورتم مرا نشناخت اما بعد که شناخت به من کمک کرد اجساد را در رودخانه می دیدم پل ویران شده بود و آتش همه جا را فراگرفته بود.

این رود در زمان انفجار بمب اتمی مملو از جنازه افرادی بوده که برای فرار از آتش انفجار خود را داخل آب جوشان انداختند
زنی را دیدم که فقط سرش بیرون بود و چشمانش تکان می خورد مدتها خواب این صحنه را می دیدم کودکان زیادی بودند که در آتش قرار گرفته بودند اما کسی نمی توانست به آنها کمک کند . شما در پارک صلح مقبره ای را می بینید که خاکستر 70 هزار نفر در آنجا قرار گرفته که نه نامشان و نه جنسیتشان مشخص است جسدهای درون رودخانه غیرقابل شمارش بود و خیلی ها به خاطر آتش خود را درون رودخانه مذاب می انداختند.

مقبره ای که خاکستر 70 هزار قربانی بمب اتمی را در خود جای داده
زنی که به من کمک کرد هنگام بارش باران سیاه سر و صورت من را پوشاند و من از آن باران آسیبی ندیدم اما خودش بعد از دو ماه مرد. من معتقدم که این جان دومی بود که خدا به من هدیه داد. برخی ها در عرض 4 ماه بعد از آن فاجعه مردند برخی بعد از چند سال اما تا پایان آن سال 140 هزار نفر کشته شدند. من در پناهگاه شمال هیروشیما دوستم رادیدم که پیش از انفجار اتمی با او در کوچه در حال بازی بودم به او گفتم که لباس مندرسی پوشیده ای اما بعد که دقت کردم دیدم پوستش است دوستم هم بعد از دو سه روز فوت کرد و اکثر افرادی که در آن روز وارد پناهگاه شدند بعد از دو سه روز فوت کردند.
هم اکنون شما به عنوان بازمانده فاجعه هیروشیما چه نوع فعالیت هایی را دنبال می کنید.
اشخاص مختلفی به صورت جداگانه فعالیت هایی را در خصوص فاجعه اتمی انجام می دهند برخی ها هم مثل من به صورت مستقل فعالیت می کنیم اما در مجموع حدود 20 نفر هستیم که در زمینه اطلاع رسانی فاجعه اتمی هیروشیما فعالیت داریم. آرزوی ما شهروندان هیروشیما خلع سلاح هسته ای از صلح پایدار از جهان است.

اگر با مسئولان کشورهای دارنده سلاح اتمی روبرو شوید حرفتان به آن ها چیست؟
ما از دارندگان سلاح کشتار جمعی خواهش می کنیم سلاح هایشان را به دور بیاندازند و هر وقت فرصتی پیش بیاید ما این درخواست را نزد آنها مطرح می کنیم.
هم اکنون برخی کشورها از جمله ژاپن اولویت خود را الزام کشورها به کاهش سلاح های اتمی قرار داده اند در حالیکه در هیروشیما یک بمب اتمی چنین فاجعه ای رقم زد آیا کاهش سلاح اتمی برای امنیت جهان کافیست؟
اینکه می خواهند سلاح هایشان را کاهش دهند به این معناست که هنوز آنها بمب ها را دارند و می توانند از آن استفاده کنند و اینکه کاهش در راستای از بین بردن کل سلاح ها باشد خوب است اما سئوال اینجاست که چرا یکباره سلاح ها را از بین نمی برند. به نظر می رسد آنها می خواهند از سلاح هسته ای به عنوان یک نیروی بازدارنده استفاده کنند.
علت اصلی انداختن بمب اتم در هیروشیما با توجه به اینکه ژاپن جنگ را به امریکا باخته بود چه می تواند باشد؟
در رابطه با علت حمله اتمی آمریکا به ژاپن باید گفت دلایل عدیده ای وجود دارد که آمریکا در آن مقطع با توجه به اینکه ژاپن در جنگ شکست خورده بود نیازی به استفاده از بمب اتمی نداشت اما آن زمان وارد جنگ سرد شده بودیم بلوک غرب برنده شده بود و طرف آنها بلوک شرق بود به نظر می رسد آمریکا می خواست قدرت خود را به شوروی نشان بدهد و از هیروشیما برای آزمایش بمب اتم سوءاستفاده کردند و سپس آنها تحت عنوان بازدازنده بودن اقدام به توسعه سلاح هسته ای می کنند اما الان این معادله به هم ریخته و بازدازنده بودن سلاح هسته ای معنایی ندارد.
حس شما نسبت به کسانی که در هیروشیما بمب اتمی افکندند چیست؟
من نمی توانم نسبت به اقدام آمریکا در حمله اتمی به هیروشیما بی تفاوت باشم و من به هر کشوری که می روم همین صحبت ها را می کنم حتی در آمریکا و نمی توانم بگویم نفرتی از آمریکا ندارم چون مادرم، دوستانم و خواهر و برادران را در انفجار اتمی از دست داد اما الان که سنم بالاتر رفته فکر می کنم نفرت احساس درستی نیست چون نفرت ، نفرت می آفریند و برای از بین رفتن سلاح های هسته ای باید نفرت هم از بین برود.
امریکا به خلبانی که در هیروشیما بمب انداخت مدال افتخار داد نظر شما چیست؟
دادن مدال به کسی که بمب اتم در هیروشیما انداخت کار خوبی نبود تا جایی که شنیده ام وقتی هواپیمایی که بمب اتمی در هیروشیما انداخت و به پایگاه خود برگشت یک پارتی به راه انداختند اما برخی پرسنل هواپیما که آتش را دیدند زیر لب گفتند ما چه کاری انجام دادیم؟ برخی از نظر روانی تعادل خود را از دست دادند.
خلبان آن هواپیما بعدها با رئیس موزه صلح گفتگویی داشت از او سئوال شد اگر باز هم شرایطی پیش بیاید اقدام به انداختن بمب اتمی می کنید که وی در پاسخ گفته بود من نظامی هستم اگر باز هم به من دستور داده شود این کار را خواهم کرد! پس باید جلو جنگ را بگیرید من به کسانی که بمب های هسته ای در اختیار دارند می گویند به جای اینکه این همه هزینه می کنند تا سلاح های هسته ای را توسعه دهند به فکر بچه های گرسنه در آفریقا باشند.


نظر شما